माझं इंग्रजी आणि पहिली मुलाखत

माझं इंग्रजी आणि पहिली मुलाखत. ************************************* ६ ऑगस्ट १९९८, वेळ दुपारी ३ ची. लेखी परीक्षा पास झालेले आम्ही १२-१३ जण सांताक्रूझच्या जुन्या ऑफिसमध्ये पहिल्या माळ्यावर मुख्य-अभियंत्यांच्या कॅबीन बाहेर उभे होतो. त्यातला एक सोडून बहुतेक सर्व फ्रेशर. काहीजण फाडफाड हिंदी - इंग्रजी बोलणारे. आता या सर्व परीस्थित आपल्यासारख्या इंग्रजी मिडीयम चा डिप्लोमा सुद्धा मराठीत शिकलेल्या उमेदवाराचा टिकाव कसा लागणार ह्या काळजीने हृदय आपल्या अस्तित्वाची जाणीव करून देत होतं. सुरुवातीलाच दोन उमेदवारांची विकेट पडल्याचे कळल्याने स्वेद-ग्रंथींनी शरीराला थंड ठेवण्याच आपलं काम चोख बजावायला सुरुवात केली होती. हे कमी कि काय म्हणून एका महाशयांनी जाता जाता मुलाखतीच्या pannel वर असलेले करकेरिया साहेब आणि त्यांच इंग्रजी याविषयी सांगून माझा कडेलोटच केला. एवढ्यात माझ्या व अजून एका voltas मध्ये काम करणाऱ्या उमेदवाराच्या नावाचा पुकारा झाला. दोघेही आत गेलो. कौटुंबिक पार्श्वभूमी आणि इतर माहिती विचारून झाल्यावर तांत्रिक प्रश्न सुरु झाले. बहुतेक सर्व प्रश्नांची उत्तरं मी जमेल तेवढ्या अचूक इंग्रजीत देण्याचा प्रयत्न करत होतो. एव्हाना माझी भाषेची अडचण pannelists च्या लक्षात आली होती. आणि ती वेळ आली. एका बेसावध क्षणी करकेरिया साहेबांनी एक प्रश्न माझ्या दिशेने फेकला, "Can you expand SF6?" अगोदरच माझ्या इंग्रजीची बोंब, त्यात EXPAND म्हणजे "प्रसरण पावणे" हा एकाच अर्थ मला माहित होता. त्यामुळे मनातल्या मनात " Yes, we can expand SF6 by releasing pressure on it." असं उत्तर तयार होत होतं. पण नेहमीच्या सवयीने मी थोडा पॉझ घेतला. तेवढ्यात बाजूला बसलेल्या अजून एका साहेबांनी SF6 चा फुल फॉर्म काय? असं विचारलं. अचानक दहा हत्तींच बळ आल्यासारखं मी खणखणीत उत्तर दिलं, "सल्फर हेक्झाफ्लोरायीड." OK You can go now. बाहेर आलो. तेवढ्यात शिपायाने मला बोलावून घेतलं. बहुतेक आपलीही विकेट पडली कि काय या विचाराने पावलं जड झाली होती. त्याने सरळ येउन माझे हात हातात घेतले व अभिनंदन केलं. "तुझं सिलेक्शन झालंय" ह्या त्याच्या वाक्यातून त्यावेळी मला मिळालेला आनंद मी शब्दात कसा व्यक्त करू?