"ती"

"ती" अल्लड, अवखळ, अगदी नदीसारखी प्रेमात पडायचं वय होत कि नव्हत कल्पना नाही . . . पण पडली, अगदी अलगद. तशी त्यालाही ती मनापासून आवडायची. तिच्या एकाच झलकसाठी तासंतास तो बसून राहायचा नाक्यावर. बाकी काही अपेक्षा नव्हती तिच्याकडून. आणि अचानक एके दिवशी कबुतर आलं तिची चिठ्ठी घेऊन. क्षणभरासाठी आकाश ठेंगण वाटल त्याला. "चला आपलीही नाव किनार्याला लागली" म्हणून खुश झाला. फोटो, चिठ्ठ्यांची देवाणघेवाण सुरु झाली रोजच. थोडी हटकेच होती त्यांची कहाणी - फक्त पवित्र प्रेमाने ओथंबलेली. प्रत्यक्ष न भेटताही उत्तरोत्तर फ़ुलत जाणारी. कारण एका मुद्द्यावर मात्र दोघांचं एकमत होत. शिक्षण - नोकरीचं होईपर्यंत आळीमिळी गुपचिळी. नियतीला मात्र हे एवढ सपक प्रकरण मान्य नव्हत. मग काय? कहाणी में ट्विस्ट! एकदाच तिच्या घरी कळाल आणि "अवकाळी" लग्नासाठी तिच्यामागे तगादा सुरु झाला. तिचा धीर सुटू लागला. "थोडे दिवस सहन कर" हा एकच सल्ला तो देऊ शकत होता. चारच महिन्यात तो कामधंद्याला लागला. लवकरच तिच्या बापाला भेटू म्हणून आखणी करू लागला. सोनेरी आयुष्याची स्वप्ने रंगवू लागला. पुढच्याच संध्याकाळी परत एका चिठ्ठीने भूकंप केला. "माफ कर, . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . " तो पुरता कोलमडला. पण शेवटच्या वाक्याने पुन्हा उभा राहिला. "मी तुझीच आहे जोपर्यंत तुझ्या चेहऱ्यावर ते लाख मोलाचं स्मित आहे." . @शैलेंद्र दिंडे. 12/02/2016